Text Widget
Interactively incentivize team driven markets and accurate meta-services. Progressively engage cutting-edge catalysts for change after efficient potentialities. Professionally generate extensive process improvements for process-centric niche markets. Dramatically initiate end-to-end niches whereas integrated best practices. Professionally envisioneer ethical results rather than team building synergy.
Recent Works

Speen, duim of helemaal niets? Verzorging

Als er één aspect aan het moederschap was, waar ik me absoluut niet in had verdiept, was dat absoluut het gebruik van speentjes. Ik wist van het bestaan, had er nota bene een aantal cadeau gekregen nadat ik mijn zwangerschap bekend had gemaakt. Maar verder had ik helemaal nog geen idee of wij onze baby een speentje in zijn mond zouden drukken. Toen zoonlief eenmaal geboren was, ben ik me er een beetje over in gaan lezen. Vandaag op ‘Mama zoekt uit’ een verslag: geef je je kind een speen, leer je ‘m duimzuigen of moet ‘ie het stellen met helemaal niets?

Geen plastic

In de eerste twee maanden van zijn leven, hebben we mijn zoontje wel eens een speen in zijn mond gestopt. Hij was voornamelijk ’s nachts wel eens verdrietig en het speentje hielp hem dan rustig in slaap vallen. We hebben wel eens een nacht gehad waarin we het speentje kwijt waren en hopeloos en oververmoeid moesten zoeken naar het kreng. De dag daarna kocht ik er vijf, om het drama nooit meer mee te hoeven maken. Toevallig besloot mijn uk om rond die periode de fles te gaan weigeren. Ieder stuk plastic dat we in de buurt van zijn mond hielden, weigerde hij pertinent. Ook zijn speentjes, die we in groten getale voor hem op voorraad hadden, wilde hij opeens niet meer. Vanaf dat moment kon alleen mijn borst hem nog troosten, als hij echt verdrietig was. Heel eerlijk: soms was dat wel tot mijn eigen frustratie. Ik had nooit verwacht ooit als wandelende speen gebruikt te gaan worden. Toch heeft dat nu wel voordelen. Mijn zoon heeft namelijk sinds hij acht weken oud is geen speen meer gehad en heeft er nu dus ook geen behoefte aan. Ik raak ze niet kwijt, hoef er niet aan te denken ze mee te nemen en ik zal hem nooit hoeven afleren een speen te gebruiken.

Zuigbehoefte

De zuigbehoefte is met name de eerste zes maanden van je kind’s leven erg aanwezig. En dat is voor een reden: je kind ontwikkelt door te zuigen namelijk zijn of haar kaken en het gevoel in de mond. Lang niet altijd is het voor kinderen voldoende om alleen uit de fles of aan de borst te drinken tijdens gezette voedingsmomenten. Soms willen die ukkies gewoon even zuigen om het zuigen, zonder dat ze per se dorstig zijn. Uit onderzoek blijkt wel dat kinderen die borstvoeding krijgen, vaak iets minder behoefte hebben om daarnaast nog ergens aan te zuigen. Dit komt omdat borstvoeding geven meestal langer duurt en kinderen daar hun behoefte dus al kunnen bevredigen. Of omdat ze je als menselijke speen gebruiken, zoals in mijn geval.

Er zijn baby’s die zelfs als ze in de baarmoeder zitten al op hun duim zuigen. De meeste baby’s vinden echter pas hun duim als ze ongeveer drie maanden oud zijn en hun motoriek het toe staat met het handje de mond te vinden. Na zes maanden is de zuigbehoefte niet meer dusdanig aanwezig dat daar extra aandacht aan besteed zou moeten worden. Toch zijn kinderen van die leeftijd erg gewend (en gehecht!) aan hun speen of duim, dus is het afleren erg moeilijk.

Liever een speen of een duim?

Of je je kind liever een speen aan zou moeten bieden of leren om op z’n duim te zuigen, daar zijn de meningen over verdeeld. Sommige mensen willen liever dat hun kind op de duim zuigt, omdat het kind die altijd bij zich heeft. Anderen geven de voorkeur aan een speen: die is precies zo ontworpen dat hij goed in de mond past en kun je uiteindelijk zelf afleren. Voor het afleren van het zuigen op de duim, heb je de medewerking van je kind nodig. Om een speen af te leren, kun je die simpel gezegd niet meer geven, al heeft dat flink wat voeten in de aarde.

Slaap kindje slaap

Een speen wordt vaak vlak voor een slaapje gegeven. Baby’s worden hier rustig van en hun ouders dus ook. De hele familie valt blij in slaap. Totdat babylief de speen uitspuugt en in blinde paniek niet meer in slaap kan vallen. Het komt dus vaak voor dat ouders van kinderen met speentjes heen en weer moeten lopen om het kreng terug te stoppen. De baby associeert het speentje namelijk met prettig in slaap vallen. Na verloop van tijd kan hij of zij dus nog maar heel moeilijk zonder speen gaan slapen. Om deze gewenning te voorkomen, kun je de speen vlak voordat je kind in slaap valt, wegnemen. Dat kost even tijd en moeite, maar uiteindelijk kan het je een hoop ellende schelen!

Problemen door spenen/duimen

Het is fijn om je kind een speentje te geven of te laten duimen, omdat ‘ie er de eerste periode rustiger van wordt. Toch zitten er ook aardig wat nadelen aan. Door langdurig gebruik van een speentje of door te duimen, kunnen met name de boventanden van je kind niet goed groeien. Bij een melkgebit kan dit nog wel gecorrigeerd worden, maar bij een permanent gebit is dit zonder beugel onmogelijk.

Daarnaast is het soms zelfs zo dat kinderen lastiger te verstaan zijn, als ze langere tijd duimen of een speen gebruiken. Niet alleen zijn ze moeilijk te verstaan omdat hun mond vaak vol zit, ook als de speen of duim eruit is, hebben deze kinderen soms moeite met praten. Ze kunnen de ‘s’ en ‘z’ lastiger uitspreken en gaan slissen. Dit komt doordat de punt van de tong wat slapper wordt door het vele sabbelen.

Ook kan het veelvuldig gebruik van een speentje of de duim vaker verkoudheid, keelontsteking en oorontsteking tot gevolg hebben. Dat lijkt misschien ver gezocht, maar het komt door de ongezuiverde, droge en vaak koude lucht die ze via hun mond binnen ademen (omdat die toch een beetje meer open staat). Omdat deze kinderen vaak een drogere mond hebben door het ademen, hebben ze zelfs ook meer kans op gaatjes in het gebit.

Stoppen

Genoeg redenen dus om zo snel mogelijk te stoppen met het gebruik van een speentje of de duim, zou je denken. Helaas is het nog best een toestand om dit voor elkaar te krijgen. Het duimen afleren is sowieso een lastig probleem, omdat je kind daar bewust ook achter moet staan. Een speen afleren, kan je als ouders wel voor elkaar krijgen, hetzij met wat drama in huis.

Je kunt al beginnen met het speentje uit de mond van je uk trekken op het moment dat die bijna in slaap valt, zoals hierboven beschreven. Mocht dit niet lukken, dan kan je ook wachten tot je kleintje slaapt om dan voorzichtig de speen uit het mondje te plukken. Hierdoor slaapt hij of zij niet met z’n mond open, wat het mond-ademen verminderd.

Om het neus-ademen verder te stimuleren, kun je het kind snel leren uit een (tuit)beker te drinken of door spelletjes te spelen waarbij neusademhaling een belangrijke rol speelt. Bijvoorbeeld door overdreven aan een bloem te ruiken, door liedjes te neuriën, of door bolle wangen te maken.

Dag speen!

Aangeraden wordt om al vanaf dat je kind drie a vier maanden oud is de speen te gaan afbouwen en om de speen bij voorkeur niet meer te gebruiken na het eerste jaar. Begin met het afbouwen in een rustige periode, waarin iedereen goed in z’n vel zit. Er zijn een aantal manieren om aan het afbouwen te werken:

  • Geef je kind vanaf drie a vier maanden alleen nog maar de speen als het echt niet anders kan. Probeer je kind zoveel mogelijk op een andere manier af te leiden of te troosten en geef de speen alleen als laatste redmiddel.
  • Je kunt een doekje of knuffeltje aan de speen vast maken, waar je kind mee kan spelen tijdens het sabbelen. Als je op een gegeven moment de speen niet meer geeft, maar het doekje of knuffeltje wel, kan dat al troost geven.
  • Neem samen afscheid van de speen. Als je kindje al iets groter is, kan je de speen aan een nieuwe baby ‘geven’. Wat is jouw frummel dan opeens groot!
  • Als je het echt niet voor elkaar krijgt om de speen voor de eerste verjaardag uit het systeem te krijgen, houd dan in je achterhoofd dat het belangrijkste is dat je kind het kreng voordat ‘ie een vast gebit krijgt, pas écht afgeleerd moet hebben. Tegen die tijd kun je al beter met je kind praten en kan je ook uitleggen waarom een speen niet goed is en dat die echt alleen voor baby’s bedoeld is.

Dag duim!

Het is lastiger om duimen af te leren, dan om een speentje af te bouwen. Dat komt omdat een duim altijd beschikbaar is. Je kunt hier pas mee beginnen, als je echt al met je kind kan praten.

  • Leg je kind uit waarom duim zuigen niet goed is en waarom hij of zij daar beter mee kan stoppen.
  • Als je kind voornamelijk duimt tijdens een voor hem of haar spannende periode, besteed op zo’n moment dan juist extra aandacht aan je kind. Geef ‘m even een knuffel en probeer ‘m een beetje af te leiden.
  • Maak er een gezamenlijke missie van om van het duimen af te komen. Jij bent de coach en je helpt je kind eraan herinneren dat duimen niet meer kan. Doe dit op een vrolijke manier. Complimenten maken of op een grappige manier laten weten dat die duim uit de mond moet, helpt eerder dan snauwen en straffen.
  • Plak een pleister op de bewuste duim om je kind eraan te helpen herinneren.
  • Neem je kind desnoods mee naar een professional als ‘ie echt niet wil stoppen met duimzuigen. Misschien maakt een preek van een tandarts, logopedist of huisarts meer indruk.

Zoals je ziet heeft het nogal wat voeten in de aarde, het stoppen met een speentje of duimen. Met terugwerkende kracht ben ik dan ook enorm blij dat mijn zoontje destijds besloot niet meer in aanraking te willen komen met plastic.

Heeft jouw kind een speen, of duimt ‘ie? Of hoe heb je het afgeleerd?


Betty is 29 jaar oud en geboren en getogen Amsterdamse. Ze is getrouwd met Maran en in september 2014 bevallen van haar zoontje Nim. Inmiddels is ze zwanger van haar tweede: een dochter. Betty is opgeleid tot leerkracht in het basisonderwijs, maar werkt sinds haar zwangerschap niet meer als juf. Naast haar hbo-opleiding, heeft ze ook een cursus ‘gewichtsconsulent’ en ‘freelance schrijver’ gevolgd.

Reacties

  1. Ik snap het ‘probleem’ op latere leeftijd maar Jade is 14 maanden en krijgt de speen alleen bij het slapen. Ik vind het vooralsnog nog geen probleem,ze gebruikt m alleen om in slaap te komen en heeft m snachts niet meer in.

  2. Mijn dochtertje die wilde zelf opeens de speen niet meer, ze ging er op knabbelen of mee spelen, nu gebruik ik helemaal geen speen meer, alleen ze gebruikt nu wel haar duim als ze moe is, maar zodra ze slaapt is de duim ook niet meer nodig gelukkig. ze valt ermee in slaap en zolang ze niet moe is gaat er ook geen duim in haar mondje :)

  3. Ik ben heel benieuwd wat onze zoon gaat doen. Ik heb zelf tot mijn 15e (!!!) hardnekkig geduimd, maar wel alleen in bed. Allerlei dingen geprobeerd, maar wat mij er uiteindelijk vanaf hielp was het feit dat ik ging puberen (laat, met 15 jaar) en ik het simpelweg niet meer wilde. Ook mijn vriend heeft als kind heel lang geduimd.

    Op alle echo’s die we tot nu toe hebben gehad, heeft onze zoon zijn duim in zijn mond. Eerlijk gezegd vind ik het niet heel erg. Ja, ik moest een beugel, maar maar dat kwam niet alleen door het duimen. Toen ik drie jaar geleden in het ziekenhuis belandde en ik platgespoten werd met morfine, vond mijn moeder mij ook weer slapend met duim in mijn mond in het ziekenhuis. Blijkbaar gaf dat toen troost, hoewel ik er niks meer van weet.

    Anyway, ik zie het wel. Natuurlijk houden we het nauwlettend in de gaten en ik denk dat ik het als juf zijnde wel snel door heb wanneer het duimen een probleem gaat vormen voor mijn zoons spraakontwikkeling of gebit, maar dan zien we dat dan wel weer. Toch? 😉

  4. Hier krijgt onze zoon niks. Oké heel af en toe een speen als hij dat zelf wilt. Maar die keren tot nu toen zijn nog op 1 hand te tellen. Hij lijkt het niet echt nodige te vinden. En 9 van de 10 keer gooit die hem ook gewoon weer uit. Ik heb hem wel twee keer al betrapt op het half in zijn mond hebben van zijn duim. Maar echt goed zuigen er op deed hij nog niet. Ik ben wel benieuwd wat het gaat worden straks. Of we gewoon zo door gaan of dat hij straks toch zijn duim gaat gebruiken. Ik zelf heb namelijk wel jaren geduimd haha.

  5. Hier een speen want giga zuigbehoefte op het begin. Ik probeer er terughoudend mee te zijn en als hij speelt dan sowieso zonder speen. Als hij moet gaan slapen wel, en soms heeft hij hem opeens gevonden en in. Hij slaapt niet echt met de speen in en wordt dan ook niet wakker omdat hij hem niet in heeft maar heeft hem wel nodig om in slaap te vallen. Knuffels, knuffeldoekjes of iets interesseren hem niet tot mijn grote frustratie. Mijn vel is wel fijn om in te knijpen bij het in slaap vallen schijnbaar. Nog op zoek naar een oplossing hiervoor.

    Ik heb trouwens zelf tot mijn 15e op mijn vingers gezogen. Tot mijn voortanden uit elkaar gingen staan, toen ben ik resoluut gestopt. Daarvoor vond ik het niet noodzakelijk om te stoppen. Geen beugel gehad. 😉

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *